آسیاقاره هاهند

سفرنامه هندوستان روایت سفر به سه شهر دهلی،آگرا،جیپور

خلاصه مطلب

  • سفرنامه پيش رو بيشتر شبيه به داستان جذاب از سفري بسيار شبيه به يك ماجراجويي هست داستان سفر به سرزمين هفتاد و دو ملت هندوستان زيبا و رنگارنگ و با تاريخي به غايت غني.
سفرنامه هندوستان روایت سفر به سه شهر دهلی،آگرا،جیپور
۵ (۱۰۰%) ۳ votes

سفرنامه هندوستان پیش رو بیشتر شبیه به داستان جذاب از سفری بسیار شبیه به یک ماجراجویی هست داستان سفر به سرزمین هفتاد و دو ملت هندوستان زیبا و رنگارنگ و با تاریخی به غایت غنی.

شنبه ۴ فروردین ١٣٩٧

ما دو هفته مونده به عید قرارداد سفر به هندوستان را با یکی از آژانس های مسافرتی زنجان بستیم و روز بیست اسفند برای انگشت نگاری به تهران رفتیم حتما در نظر بگیرید که به دلیل پروسه انگشت نگاری صدور ویزای هند زمانبره و حداقل یک ماه قبل از سفرتون برای گرفتن ویزا و یا قرارداد با تور اقدام کنید.در گردش ایام و روزگار بالاخره ما ۴ فروردین ١٣٩٧ساعت ٩:١۵ از زنجان راه افتادیم و با ماشین شخصی تا فرودگاه رفتیم و ساعت ١ رسیدیم و بعد از تحویل چمدان ها منتظر ماندیم تا ساعت ٨:۵٠ دقیقه شب به وقت تهران که هواپیمای ماهان از باند پرواز فرودگاه امام خمینی بلند شد و رسما سفر ما به هند آغاز شد. پرواز ٣:٣٠ ساعت طول کشید و پذیرایی و مهمانداری و take off و landing خوبی را با هواپیمای ماهان تجربه کردیم و در کل راضی بودیم.

تاج محل , آگرا , سفرنامه هندوستان
تاج محل , آگرا , سفرنامه هندوستان

با احتساب اینکه ساعت محلی هند یک ساعت از ایران جلوتر است البته فقط در شش ماهه اول سال ما ساعت دو نیمه شب به وقت هند به فرودگاه ایندیرا گاندی دهلی رسیدیم فرودگاهی بسیار چشم نواز و شیک و تمیز .بالاخره بعد از طی مراحل پاس کنترل و دریافت چمدان ها در مقابل یک درگاه خروجی با تعداد زیادی از لیدرها و راهنمایان هندی برای گردشگران خارجی مواجه شدیم و ما هم گشتیم و از بین آن تعداد زیاد شرکت minar و لیدر خود را پیدا کردیم.نکته مهم و قابل ذکر در دریافت چمدان ها و پاس کنترل در فرودگاه هند اینست که از پدر بنده هنگام کنترل پاس بوردینگ کارت هواپیما را خواستند پس این کارت را در دسترس قرار دهید و هنگام تحویل چمدان ها به کانتر در ایران چند اتیکت کوچک به صورت پشت سر هم روی یکی از بوردینگ کارت ها میچسبانند که هنگام خروج از فرودگاه هند آنها را از شما میخواهند پس از آنها به خوبی مراقبت کنید و در دسترس قرار دهید.در طول سفر و در هواپیما یک فرم از طرف کشور هند به شما داده میشود که باید بر اساس پاسپورت نام و نام خانوادگی و …همچنین محل اقامت خود در هند را در آن بنویسید پس برای پر کردن این فرم هم پاسپورتها و خودکار هم در دسترس خود قرار دهید.نکته مهم دیگر اینکه پول های خود را در فرودگاه چنج نکنیدکه به دلیل کسر مالیات با قیمتی خیلی پایین تر از بیرون چنج میکنند. این مشکل برای ما با کمک تور لیدر خوبمان آقا فهیم حل شد، ایشون همیشه روپیه کافی برای چنج کردن با دلار داشتند.

مطالب مرتبط : افسانه جشنواره رنگ هند یا هولی چیست؟

از آقا فهیم لیدر گفتم جای این توضیح هم هست که ایشون هندی الاصل و مسلمان بودند که فارسی رو خیلی خوب و روان با لهجه شیرین خودشون صحبت میکردن و از همون لحظه اول نماینده صداقت و مهربونی مردم هند شدند. بعد از چند دقیقه معطلی برای جمع شدن همه اعضای گروه به سمت اتوبوس رفتیم و درابتدای ورود طبق رسم هندی ها کمک راننده ای که با راننده در همه طول سفر و در همه سه شهر با ما بودند گل هایی که با نخ بهم وصل کرده بودند گردنمان انداختند و در طول مسیر به سمت هتلمان که هتل ۵ ستاره تاپ رادیسون بلو بود بیشتر با شیرین زبانی ها و خوش مشربی لیدر خوبمون آقا فهیم آشنا شدیم و بالاخره ۴ صبح بود که به هتل رسیدیم.هتل ما در دهلی هتل با کیفیت قابل قبول بود و از امکانات خوبی برخوردار بود.صبحانه به صورت سلف سرویس و متشکل از غذاهای تند هندی و غیر تند و انواع شیرینی ها و چای و قهوه سرو میشد و رضایت بخش بود.

یکشنبه ۵ فروردین ١٣٩٧

جیپور , سفرنامه هندوستان
جیپور , سفرنامه هندوستان

صبح روز اول گشت در دهلی بعد از صرف صبحانه و استراحت ساعت ١١:٣٠ از جلوی هتل راه افتادیم و با گذر از خیابان ها و بزرگراه های دهلی و تجربه دیدار با بافت شهری هند با توک توک های زرد و سبز ریکشاهای دوچرخه ای آشنا شدیم. فرهنگ لباس پوشیدن مردم هند و ساری هاو… را دیدیم و از همه بهتر آرامشی را که در این ازدحام جمعیت داشتند را از نزدیک چشیدیم.دهلی در نگاه اول شهر غیر منتظره ها برایم بود پس از عبور از یک منطقه خشک که در محاصره چادرنشینان بود خانه هایی با کیفیت خوب خودشان را نشان میدادند که از پشتشان زمین خاکی پیدا بود که کودکان در آن مشغول بازی کریکت بودند، بازی ورزشی که خیلی بیشتر از فوتبال در هند محبوب است و برای هندی ها افتخار ورزشی به ارمغان آورده است.بعد از ۴٠ دقیقه و مسافتی نه چندان کوتاه به معبد آکشاردهام رسیدیم، معبدی بینظیر و نه چندان قدیمی که از دور هم مثل الماس میدرخشید. عکس برداری و فیلم برداری در این معبد ممنوع بود و اجازه بردن هیچ گونه مواد غذایی خوردنی و آشامیدنی هم به داخل مجموعه نداشتیم. تقریبا دو ساعت در این معبد بی نظیر بودیم و برای رفتن به داخل معبد و دیدار از مجسمه هایی که آقا فهیم گفت با رنگ طلایی ساخته شده اند و جز در جاهای محدود خیلی از طلا استفاده نشده بود و مجسمه خدایان مرگ هندوها siva و خدای عشق و محبت krishna در اونجا با ظرافتی خاص و هنری بی نظیر ساخته شده بودند.برای رفتن به داخل معبد باید جوراب و کفشهای خود را دربیاوریم جالب اینجاست که سنگ های کف زمین دو رنگ سفید و تیره داشتند که توصیه میکنم برای جلوگیری از انتقال گرمای زیاد پاهای خود را روی سنگهای سفید قرار دهید. در قسمتی از این مجموعه در مکانی سرپوشیده با مجسمه های مومی آداب و رسوم قدیمی هند و مسیر پیشرفتشان از گذشته تا به حال را نشان میدادند که با قایقی ریلی داخل آب و همراه با نوار صوتی که به انگلیسی توضیح میداد با این شگفتی بی نظیر هم آشنا شدیم که حتما توصیه میکنم برید و در نهایت عکس یادگاری داخل خود محوطه به قیمت ١٣٠ روپیه گرفتیم و راهی منار قطب شدیم که در محوطه اش دروازه علایی ها و آرامگاه امام زامین و مسجد هم بود و در عرض نیم ساعت این مجموعه و این منار که با ارتفاع ٧٢/۵ متر بلندترین بنای آجری دنیا ست و از سنگهای مرمر و سرخ ساخته شده را بازدید کردیم.

بعد با توجه به اینکه ٣ ناهار در سه گشت شهری در هر سه شهر این مثلث طلایی را شرکت تورمان تقبل میکرد برای ناهار به رستوارن کینگ برگر در ambience mall رفتیم و اینجا جالبه بدونید که مردم هند اعتقاد بر مقدس بودن گاو دارند و مجازات کشتن گاو ۶ سال زندان است بنابراین شما در kfc ,mac donalds و کلا هیچ رستورانی برگر با گوشت گاو پیدا نمیکنید پس انواع مختلف برگرهای گیاهی و مرغی با سس های تند و غیر تند را امتحان کنید و از یک هفته بدون گوشت لذت ببرید.ما هم بعد از گشت دو ساعته در این مال بزرگ به هتل خود برگشتیم و به این شکل روز اول ما در دهلی تمام و شب دوم اقامتمان در این پایتخت پر هیاهو شروع شد.
دوشنبه ۶ فروردین ١٣٩٧

دهلی , سفرنامه هندوستان
دهلی , سفرنامه هندوستان

به تاریخ ۶ فروردین روز دوم گشت ما در دهلی شروع شد و صبح دوباره ساعت ٩ سوار اتوبوس شدیم و به سمت مقبره ماهاتما گاندی راه افتادیم و بعد از تقریبا ٣٠ دقیقه به مقبره این بزرگ مرد تاریخ هند و جهان که به آن محل راج گات هم گفته میشود رسیدیم،مقبره ای بسیار ساده و در عین حال زیبا که دور تا دور آن دیوار های سکو مانندی ساخته شده بود که امکان مشاهده زیبایی ساده و فضای آرام آنجا را از ارتفاع بالاتری هم فراهم میکرد .

برای رفتن به محل اصلی مقبره باید کفشهایمان را دربیاوریم و ۴۵ دقیقه دیدار ما با گاندی فقید طول کشید رهبری که به مساوات و عدالت اعتقاد داشته و در نهایت بوسیله یک سرباز هندو کشته شده و آتشی بر سر مزارش ٢۴ ساعته روشن است که جاودانی وجود مهاتما گاندی را نشان میدهد.ساعت ١١:٣٠ از آنجا حرکت کردیم و تقریبا نیم ساعت بعد به دروازه هند یا India gate رسیدیم و در ابتدا با یک بنای سنگی عظیمی مواجه شدیم که مشابه آن را میتوانیم در پاریس به عنوان طاق پیروزی ببینیم.

در نیم ساعت بازدید از این دروارزه توضیحات لیدر شامل موارد زیر بود:دروازه هند رو انگلیسی ها ساختند ،۴۴ متر ارتفاع داردو اسم ٨٢۵٠٠ سربازی که در جنگ جهانی اول از طرف انگلیسی ها کشته شدند روی آن حک شده است.
بعد با اتوبوس سمت دهلی نو و محل کاخ ریاست جمهوری رفتیم و از داخل اتوبوس به مشاهده آن محل پرداختیم،اجازه ایستادن اتوبوس و پیاده شدن توریست ها در آن مکان داده نمیشد.

بلافاصله بعد از دو دور گردش اتوبوس به دور فواره ای که روبروی کاخ بود به سمت معبد سیک ها حرکت کردیم و اینگونه چهارمین محل بازدید ما در روز دوم گردش در دهلی مشخص شد.
برای رفتن به داخل معبد سیک ها باید هم آقایان و هم خانم ها روسری های مخصوصی به سر می بستند که به صورت رایگان هم بود ولی ما ترجیح دادیم بخریم، هر روسری ٢٠ روپیه معادل ١۶٠٠ تومن بود و بر طبق رسم احترامی که در اکثر معابد و آرامگاه های هند وجود داشت باید کفش ها و جورابهایمان را درمیاوردیم.

در معبد سیک ها یک دریاچه بزرگ وجود داشت و همینطور یک چاه که بنا به اعتقاد سیک ها آبشان شفا بخش بود.بعد از ۴٠ دقیقه بازدید از معبد سیک ها که عکاسی داخل آن ممنوع بود،تمام شد و ما راهی بازار محلی دهلی شدیم و برای ناهار به پیتزا دومینو رفتیم که کیفیت خوبی داشت.بازاری بود پر از پارچه ها و لباس ها و رنگ های گرم و دستفروش های محلی که خیلی هاشان چیزهای جدیدی برای خوردن و حتی پوشیدن داشتند و مثلشان قطعا در ایران یافت نمیشود.ما از این بازار لباس هایی مثل شلوار و پیرهن خریدیم که البته با توجه به ارزان بودن کیفیت چندانی هم نداشتند ولی در باب صنایع دستی و تزئینی میشد چیزهایی خوبی پیدا کرد و همین بازار شد حسن ختام برنامه هایمان در دهلی تا با این پایتخت پر هیاهو خداحافظی کنیم و برای سفر فردا برای شهر آگرا،شهر تاج محل،آماده شویم.
سه شنبه ٧ فروردین
امروز روز مسافرت به آگرا بود و ما ساعت ٨ صبح همگی باید در اتوبوس جمع میشدیم تا به آگرا برویم و بالاخره بعد از ۵ ساعت پیمودن مسافت با سرعت حداکثر ۶٠ کیلومتر بر ساعت و برنامه معارفه مسافرین که تو این مدت انجام شد به آگرا رسیدیم و ابتدا به رستوران kfc برای ناهار رفتیم و همان برگر ساده مرغ را از طرف شرکت خوردیم و بعد به یک مغازه سوغات سرای مهاراجا رفتیم که از چای و ادویه گرفته تا لباس ها و شال ها و نمادهای مختلف هند در آنجا وجود داشت.
اگر چنین مغازه ای رفتید حتما توک توک های کوچکی که صد در صد یکی از قشنگی های هند هستند را خریداری کنیدکه قیمت مناسب و ارزش خریدن را حقیقتا دارند. بالاخره ساعت ۴ به هتل خود در آگرا که همان رادیسون بلو radisson blu پنج ستاره بود رسیدیم که از نظر کیفیت خیلی بهتر از هتل های دهلی و جیپور بود.بعد از دو ساعت استراحت، آماده شدیم و ساعت ۶ سراغ یک برنامه مهیج رفتیم یعنی تئاتر موزیکال محبت تاج محل که داستان عشق شاه جهان به همسر ایرانیش ممتاز محل را حکایت میکرد همراه با کلی رقص و آواز هندی که برای ما بسیار جالب و جذاب بود.نفری ۴٠ دلار یا ٢٠٠ هزار تومن هزینش بود که من پیشنهاد میکنم حتما برید چون ارزشش را دارد.و در انتها با بازیگران اصلی تئاتر عکسی به قیمت ٢٠٠ روپیه انداختیم و اینگونه این قسمت مهیج هم تمام شد تا ما بریم سراغ یک مغازه زری دوزی که هنر جالبی در نوع خود بود ولی گروه ما بدون خرید از این مغازه در پی رستورانی برای شام میگشتند که مک دونالد نزدیک هتل از دور نمایان شد و شب با چیکن مهاراجای تند و خوشمزه مک دونالد به پایان رسید.من امتحان کردن این ساندویچ رو به کسانی که مثل من غذای تند دوست دارند توصیه میکنم.
چهارشنبه ٨ فروردین
صبحی که خبر از گشت در شهر آگرا میداد از ساعت ٧:٣٠ برای ما شروع شد.صبحانه را که تقریبا با همان ترکیب هتل دهلی بود را سریعتر از معمول صرف کردیم چرا که اسرارآمیزترین و قشنگترین قسمت سفرمان یعنی تاج محل در انتظار ما بود،یکی از عجایب هفتگانه که شاه جهان آن را برای همسرش شبیه یک بهشت ساخت.دیدار از تاج محل نفری ١٠٠٠ روپیه یعنی ٨٠٠٠٠ تومن هزینه داشت.بنا به درخواست ارجمند بانو بیگم همسر ایرانی تبار شاه جهان مبنی بر جاودانه ساختن نامش، شاه جهان کمر همت به ساخت چنین بنای عظیمی بست و به مدت ٢٢ سال هر روز ٢٠٠ فیل و ٢٢٠٠٠ کارگر در تلاش بودند تا بنای لایق نام عشق را بسازند که با دیدارش قلب همگان به تپش افتد.

بعد از دیدار کوتاهه یک ساعته از این بنای معرکه به ناچار با تاج محل خداحافظی کرده و به بازار محلی آگرا رفتیم و در طول دو ساعتی که آنجا بودیم به قیمت هر دست ١٠٠ روپیه یا به عبارتی٨٠٠٠ تومن حنا کشیدیم که مناسب تر از دهلی بود،کشیدن حنا را به آگرا واگذار کنید. بعد از خرید مقداری ادویه ساعت ١:٣٠ از این بازار محلی به یک مغازه با سنگ های زینتی و تزئینی و جا جواهری که به سبک تاج محل ساخته شده بودند، رفتیم. خرید کردیم و برای ناهار رفتیم به یک رستوران شیک و گران به نام bon barbecue که نفری تقریبا ٨٠ هزار تومن هزینه کردیم و این هزینه شامل پیش غذاهای مختلفی که سر میز برایمان می آوردند مثل مرغ و ماهی و میگو و سیب زمینی و غذا های اصلی و انواع دسر و شیرینی های معروف هند مثل گلاب معجون میشد که به نظر من برای یکبار امتحان به خصوص در مقایسه با قیمت های رستوران های اینچنینی در ایران می ارزد.بعد از ناهار دوباره برنامه به سمت خرید سوق پیدا کرد و به یکی دو مغازه با محصولات محلی و دست ساز هندی رفتیم که قیمتهایشان با احتساب چونه زدن که جزء لاینفک خرید در هند است خوب بود.
برنامه بعدی قلعه سرخ آگرا بود با وجود سنجاب هایی که در گوشه گوشه این قلعه دیده میشدند.این قلعه قدمتی ٩٠ سال بیشتر از تاج محل دارد و پدربزرگ شاه جهان یعنی اکبرشاه آنرا ساخته است ،مجموعه ای از چند کاخ و برج و بارو که وییو خوبی به تاج محل هم داشت . اینگونه بود که بعد از فتح قلعه سرخ آگرا از لیدر خداحافظی کرده و به هتل برگشتیم.

پنج شنبه ٩ فروردین
امروز روز سفری دیگر یعنی سفر به شهر جیپور بود.مشابه سفر قبلی صبح ساعت ٩:۴۵ دقیقه راه افتادیم و ساعت دو ظهر رسیدیم.وقت ناهار بود و هنوز آخرین برگر مرغ ما از طرف شرکت باقی مونده بود که پاساژ GT center در ورودی شهر جیپور با رستوران کینگ برگر داخلش ما رو پذیرا شد از مغازه trends داخل این مجموعه با قیمتهای مناسب خرید لباس کردیم و بعد علی رغم اصرار همگی مبنی بر رفتن به هتل لیدر ما رو برای برنامه بعدی در جیپور یعنی معبد میمون ها هدایت کرد و حقیقتا طی کردن مسیری که توش طاووس ها آزادانه میچرخیدند و در نهایت رسیدن به محل زندگی و خانه میمون های کوچک و بزرگ و ارتباط با اونها و غذا دادن بهشون یکی از بهترین لحظات سفر به هند است.این معبد رو علی رغم کثیف بودنش از دست ندید.

در بازگشت و در مسیر هتل به این فکر میکردم که جاهای دیگه دنیا مثل همین هند به هر بهانه ای چه بهای زیادی به حیوانات و حیات وحش میدن و برخلاف ما چقدر بهشون نزدیکن.
جمعه ١٠ فروردین ١٣٩٧
روز دوم ما در جیپور،شهری که تمیزتر و به قول خودمان با کلاس تر از دو شهر دیگر دهلی و آگرا بود و به تعبیر نخست وزیر انگلیس شهر صورتی ،با دیدار از موزه ملی مردم شناسی هند شروع شد،موزه ای که بیشتر از ادوات جنگی و لباس ها و فرهنگ و دستاوردهای مردم هند حکایت میکرد که ما فقط به مشاهده اشیا و عکس گرفتن اکتفا کردیم و بعد از دیدار مومیایی یک زن مصری خریداری شده توسط دولت هند در قسمت زیرزمین این موزه آنجا را ترک کردیم و به سمت یک مرکز خرید شامل جواهرات گران قیمت و لباس هایی مثل شال های کشمیر رفتیم که قیمت های بالایی داشتند که ما خرید نکردیم ولی تجربه پشیمانی از نخریدن النگوهای معروف و زینتی هندی از این مغازه را با خود بردیم که با قیمت ٨ عدد ٢٠٠٠ روپیه به فروش میرسیدند که معقول بود.یادتان باشد هر چیزی را در همان جای خود نقدا بخرید و نسیه را رها کنید هیچ تضمینی نیست جای دیگر با همان قیمت آن جنس را پیدا کنید.مرحله بعدی و یکی از جذاب ترین ها قلعه آمر یا آمبر در جیپور بود که با جیپ از پای قلعه تا محل ورودی آن رفتیم.

قلعه ای که مهاراجا مانسینگ یعنی سپهسالار اکبرشاه آنرا ساخته بود.بعد از ١/۵ ساعت بازدید از این قلعه رفتیم که فیل سواری کنیم.اما قبل از آن بدانید داخل این قلعه و در کل همه جای هند دستفروش های زیادی وجود دارند که مثلا کاسه های میناکاری شده هندی یا فیل و طاووس تزئینی و ….می فروشند.اشتباه نکنید و از اولین فروشنده و در لحظه اول خرید نکنید و همیشه خرید از آن ها را به لحظه آخر و هنگام خروج از آن بنا موکول کنید چرا که در لحظات آخر قیمت را به نصف تغییر میدهند.
یک ساعت دیگر در ادامه صرف فیل سواری شدکه نفری ۶٠٠ روپیه یعنی ۴٨٠٠٠ تومن گرفتند و تجربه جالبی در کنار این حیوان های آرام و دوست داشتنی برایمان رقم خورد باز هم عکاس از ما عکس گرفت و هر مجموعه عکس را بعد از چونه زدن با همان قیمت خودش یعنی ١۵٠ روپیه به ما فروخت.فیل سواری ارزش هزینه کردن داشت و هیچ ترسی هم نداشت از نظر امنیتی کاملا تضمین شده بود و روی هر فیل هم جایگاهی نصب شده بود که دو نفر را در خود جا میداد.

بالاخره ساعت ۵ بود که به مرکز تجاری world trade center برای ناهار رفتیم و در پیتزا هات Hut پیتزای خوبی خوردیم و با دو نفر دیگر از همسفرای خوبمون با توک توک که برای ۵ نفر ١٠٠ روپیه گرفت به بازار محلی جیپور که اسمش باپو بازار بود رفتیم،بازار سنتی که رنگ و بوی سنت و قدمت در همه مغازه ها و لباس ها و غذاهای آنجا موج میزد.ما دیر رسیدیم و چون این بازار تا ٨/۵ شب بیشتر باز نیست ، فقط تونستیم دو سه تا مغازه رو ببینیم و مانتوهای هندی بخریم و بعد از گذراندن اوقات خیلی خوش در سفر با توک توک که حتما توصیه میشه به هتل برگشتیم تا برای آخرین روزمان در هند آماده شویم.
شنبه ١١ فروردین ١٣٩٧ (آخرین روز)
صبح ساعت ٩ قرار حرکت ما به سمت دهلی برای پرواز به ایران بود.من با دلتنگی زیاد این روز رو سپری کردم.بعد از ترک هتل radisson blu در جیپور به هوا محل یعنی محل هواخوری زنان پادشاهان هندی رفتیم با خصوصیت داشتن ٩٠٠ پنجره که فقط از داخل میشد بیرون رو دید و برعکسش امکانپذیر نبود.

بعد از چند دقیقه توقف و عکس گرفتن به جَل محل رفتیم که کاخ پادشاهی برای استراحت در وسط آب و دریاچه مصنوعی بود.

پس از آن با توجه به اینکه زمان ناهار گذشته بود و ما همگی گرسنه بودیم به یک مک دونالد در بین راه و نزدیک به دهلی رفتیم و ما همان مهاراجه خوشمزه خودمان به قیمت ٢۴٩ روپیه با نوشابه و سیب زمینی رو خوردیم.بعد چون فاصله زمانی زیادی تا پرواز داشتیم به همان مرکز خرید ambience mall که روز اول ورود به دهلی هم رفته بودیم رفته و در قسمتی از آن که فروشگاه بزرگbig bazaar قرار داشت که به توصیه لیدر واردش شدیم و با فروشگاه بزرگی شامل هایپر مارکت بزرگی در طبقه پایین و فروشگاه لباس بزرگ در طبقه بالا مواجه شدیم که هر چیزی که بخواهید در آن یافت میشد.ما از ساعت ۵ عصر تا ١٠ شب را فقط در این فروشگاه سپری کردیم و بالاخره ساعت ١٠ شب بعد از کلی خرید از این فروشگاه خوب به سمت فرودگاه ایندیرا گاندی حرکت کردیم.

از نظر زمانی سه ساعت تا پرواز داشتیم و لحظه سختی بود وقتی از لیدر و آقای راننده و کمک راننده که در این یک هفته با کمک هاشون حقیقتا مهربانی عمیق هندی ها رو به ما نشون دادند و مثل یک خانواده شده بودیم خداحافظی کردیم و یک عکس یادگاری با یک گروه و همسفرای درجه یک و فوق العاده که شیرینی این سفر رو دو چندان کردند انداختیم و راهی طی مراحل سفر با هواپیما شدیم.
ما متاسفانه فراموش کردیم پولی به عنوان انعام برای لیدر کنار بگذاریم شما حتما این موضوع رو در نظر بگیرید شاید جبران بخش کمی از زحماتی باشد که در طی این یک هفته برای مسافران ایرانی متقبل میشوند.
و اینگونه بود که با تحویل چمدان ها و طی کردن روند پذیرش مسافر در فرودگاه بالاخره با حجم زیادی از خستگی و دلتنگی ساعت ٢:۴٠ نیمه شب به وقت هند در روز شنبه ١٢ فروردین ماه ١٣٩٧ از هند اسرار آمیز و به غایت زیبا با مردمانی خونگرم و خوب خداحافظی کردیم و بعد از ٣:٣٠ ساعت پرواز ساعت ۴ صبح به تهران رسیدیم.
در تمام مدت پرواز و سفری که ما از تهران به زنجان داشتیم و حتی همین حالا هم در حین نگارش این سفرنامه من با فکر هندوستان و سفرمان حس خوب عمیقی را تجربه میکنم که آرزو میکنم همگی این حس خوب رو تجربه کنید.
در پایان این سفرنامه ذکر چند نکته به نظرم ضروریست:
١)غذاهای هندی حتی در هتل ها هم تند است و اصلا این خاصیت هند است و به همین معروف است پس قبل از فکر سفر به هند با این موضوع کنار بیایید.اگر اهل غذای تند نیستید و هیچ جوره هم توان تحملش را ندارید همراهتان از ایران غذاهای آماده و کنسروی ببرید و وسیله ای برای گرم کردنشان که به دردتان میخورد.
٢)با دستفروش ها و فروشنده های همه ی مغازه ها جز مغازه های مارک و پاساژ های معروف چونه بزنید و اگر قیمت شما را قبول نکردند، ترکشان کنید و مطمئن باشید در ٩٠ درصد موارد دنبالتان می آیند.
٣)هند با توجه به جمعیت زیاد از سطح بهداشتی پایین تری از حتی ایران و کشورهای دیگر برخوردار است ولی با وجود جاذبه های بسیارش این موضوع توانایی زیادی برا آزرده کردن شما ندارد و هیچ بوی بدی هم نه در ابتدا و نه ادامه سفرمان در فضا وجود ندارد.
۴)یکی از اهداف اخلاقی مهم در این سفر بالا بردن قدرت تحمل است بیخوابی و گرسنگی را در این سفر شاید به کرات تجربه کنید و به دلیل تعدد برنامه ها در یک روز زمان ناهار معمولا به دیروقت موکول میشود.حتی الامکان با بچه های کوچک و افراد مسنی که توان مناسب ندارند این سفر را انتخاب نکنید و حتما در طول مسیر گشت ها و سفرها چیزی برای خوردن همراه خود داشته باشید.هر روز دو بطری آب برای هر نفر از طرف اتوبوس به ما داده میشد.
۵)در هتل های محل اقامت ما در هر سه شهر یعنی رادیسون بلو اینترنت به دو شکل مصرفی وجود داشت یکی حالت عادی مصرفی و حالتی که با paid نشان داده شده بود و باید بابت استفاده از آن هزینه اضافه تری پرداخت میشد در ابتدای لاگین و در انتهای صفحه به این مورد توجه کنید تا به اشتباه گزینه paid رو نزنید و در هنگام ترک هتل با هزینه اضافی و گزافی برخورد نکنید.
۶)بسیار مراقب وسایل ارزشمند خود باشید چون در صورت مفقود شدن آنها در پاساژ ها و سایر مکانها احتمال بازگشت آنها به شما بسیار بسیار اندک است.
در پایان امیدوارم این سفرنامه مفید واقع شده باشد و از همراهی با لحظه لحظه ی سفر ما به هند لذت برده باشید و سعادت تجربه آن از نزدیک نصیبتان شود.

منبع
منبع
برچسب ها
نمایش بیشتر

اسماعیل رزم آرا

اسماعیل رزم آرا هستم علاقه مند به دنیای اینترنت و طراحی وب و همچنین راه اندازی سایت های اینترنتی در زمینه های مختلف

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

قالب وردپرس